Dzisiaj mam zjazd, zmęczony jestem jak cholera i nie chce mi się już siedzieć w pracy. Motywacji nie ma żadnej w tej pracy – przychodzisz, robisz swoje i spadasz do domu bo nic dobrego cię tutaj nie czeka. Tylko zjebę możesz dostać jak się odezwiesz w nie odpowiednim momencie. Klienci cię tylko wkurwiają bo burdel na kółkach w około. A najbardziej dobija brak wpływu na cokolwiek. Z dnia na dzień odbiera ta praca chęci do czegokolwiek.

Monika nie dostała dzisiaj odpowiedzi co z jej awansem. Jutro wolne więc może w środę coś się dowiemy...

Ja dziś pytałem Gjengisa co z moją podwyżką, czy pytał o nią regionalnego to odparł że nie było jak – wszyscy wszystko mają w dupie. W pizdu z taką robotą. Wszystko robi się coraz droższe, już nie jesteśmy w stanie odkładać tyle pieniędzy co kiedyś, ja od roku czekam na cokolwiek, a on mi pierdoli że nie było jak. W dupie nas mają. Taka prawda.

Za miesiąc urlop! Trzeba powoli zacząć planować wycieczkę i dopracowywać szczegóły, bo może nam jak zwykle czasu na to braknąć. Trzeba zaplanować gdzie, kiedy i z kim napić się :)

Maciek się od nas wyprowadza do Maryśki bo kupiła mieszkanie na Enfield. Oczywiście rodzice jej kupili bo innego wyjścia to ja nie widzę. Szczególnie że ona pracuje na pół etatu. Parodia. Z okazji wyprowadzki Maciek się uchlał i najebany poszedł do pracy. Po czym odpierdalał szopki po pijaku i go zawiesili. Dzisiaj podobno ma spotkanie i zdecydują co z nim zrobić. Ciekawe co zrobią bo przecież on z polecenia tam robił i tylko dlatego się tam utrzymał tak długo. Pewnie mu się uda bo ten pajac zawsze spada na 4 łapy. Ciekawe na jak długo wróci... jeśli wróci.

Wczorej był Robercik z Moniką zobaczyć Maćkowy pokój, bo już szukamy kogoś na jego miejsce. Pewnie go wezmą, ale ciekaw jestem jak Maciek zapłaci za rachunki jeśli go dzisiaj wyrzucą. Sprzeda BMW? Dziś się powinno okazać. Monika może będzie mieć jakieś przecieki bo Peggy jej powie. Jak nie to i tak pewnie Maćko się pochwali.

My dalej staramy się odkładać pieniądze na mieszkanie, ale wszystko staje się coraz droższe i to widać gołym okiem. Zaczęliśmy już nawet robić zakupy w Lidlu bo tam trochę taniej. Robi się troszkę tak jak było w Polsce przed naszym wyjazdem – każdy grosz ogladać trzeba 2 razy zanim się go wyda. Jedyne co to sprzet wszelaki jest w miarę tani w porównaniu do zarobków. Dlatego też nie żałujemy sobie kupować gadgety jeśli nam na to przyjdzie ochota. Tydzień temu np. Miałem podpisać nową umowę z T-mobile, ale ich troszkę przeciągnąłem i wyciągnąłem najnowszy telefon z HTC – One X. Znów trzeba było dopłacić do interesu 120 funtów, ale było warto. Potem E-buy i kupowanie pierdół do niego: folie, futerał na pasek, ładowarka. Zawsze coś dochodzi do kupienia. A pieniędzy nie przybywa póki co. Monika złożyła podanie o bycie supervisorem na kwiatkach, a w poniedziałek powinni jej powiedzieć czy to dostanie. Jeśli nie, to będzie szukać innej pracy już na 100 % bo to oznacza, że już nigdy jej z admina nie puszczą. Więc czekamy jak na szpilkach na decyzję. Ja dalej czekam na podwyżkę...

Dzisiaj z okazji wolnego muszę zrealizować kilka zadań z mojej wielkiej listy rzeczy do zrobienie-kupienia-załatwienia :P

A to może próbka moich dzikich pomysłów, na które wpadł mój dziwny umysł, a które ułatwiają życie w jednym pokoju:

1. Lampka wyłączana, nad łóżkiem bo Monia ciągle czyta, a po bokach półeczka którą można poruszać na boki bo ma zawiasy, a jak jej nie potrzeba to można ją złożyć na zawiasie i scować za łóżko na kolejnym - jeden z najlepszych pomysłów :)

Część naszych rzeczy wylądowała pod sufitem bo nie używamy ich prawie w ogóle, jak buty, pamiątki z wesela, leki... Poza tym kino domowe ma specjalną półkę domontowaną do telewizora i porusza się razem z nim na boki kiedy ruszamy telewizorem na boki (wszystko wisi na stelarzy na ścianie) 

A to mój fotel z domontowanymi kontownikami aluminiowymi i deską na nich zaczepioną, dzięki czemu mogę się obracać jak potrzebuję bez konieczności przestawiania komputera - zawsze mam go tak samo ustawionego przed sobą - idealne do pisania i w ogóle fajne :)

A oto moja lista rzeczy do zrobienia - 80 - 20, czyli 20% ważnych rzeczy daje 80% efektów  i na odwrót, 80% nie ważnych daje 20% efektów. I co jakiś czas coś dopisuję, przepisuję i zawsze mam ją pod ręką.

A to lista poranna bo mam kupe rzeczy do zrobienia przed wyjściem z domu a tylko 40 minut. Bez niej byłbym zgubiony. Poza tym mogę spać z 10 minut dłużej, a to dużo jak ma się na 6 do pracy. Poza tym 10 minut codziennie to daje godzinę w tygodniu. 

Dużo tego jeszcze jest, ale muszę się z kilkoma rzeczami uporać zanim żonka z pracy wróci bo potem już tylko obowiązki :P

Dziś piąty dzień z rzędu w pracy i mam już powoli zjazd. Ja się nie nadaję do tak długiej pracy pod rząd. Może sie po prostu starzeję, a może to normalne? Nie jest to takie ważne. Poza tym już trzeci tydzień pada deszcz i wszyscy czekają na odrobinę słońca, szczególnie że w Polsce długi weekend i 30 stopni. Dobijające to trochę wszystko. Wracasz z pracy, a w domu zimnica, nic się nie chce, tylko chop do łóżka i grzać się. Często trzeba się czymś procentowym rozgrzewać – jak mus to mus. Ale na choryzoncie urlop w Polsce :) Więc jest nadzieja na zmiany – jak nie tu to może w Polsce. Pożyjemy - zobaczymy.

No i po urlopie – w każdym razie tym oficjalnym bo mam jeszcze 2 dni wolnego z grafiku. Ale tak czy siak czas wracać do szarej rzeczywistości. To był tylko tydzień ale udało nam się załatwić ogromnie dużo spraw. Czuję się jakbyśmy zrobili taki jeden wielki skok do przodu.

W końcu policzyliśmy się co do mieszkania i wychodzi nam że możemy wziąć już we wrześniu ale z 10% wkładem, albo poczekamy do kwietnia i będziemy mieć 15%. I chyba poczekamy. A wrześniowy urlop poświęcimy na oglądanie mieszkań. W każdym razie już wiemy na czym stoimy.

Monika może mnienić nazwisko w banku dopiero po urlopie jak dostanie dokumenty bo póki co to nydyrydy. W banku nas wyśmiali. :/

Cyfrowy Polsat tnie w chuja bo jak wczoraj do nich zadzwoniłem to wyszło że jako stary klient nie należą mi się warunki jakie dostaje nowy klient. Nawet nie zbliżone tylko o wiele, WIELE GORSZE! Pojebało ich chyba. Opłaca mi się zerwać starą umowę i wziąć nową jako nowy klient teraz więc czekam na odpowiedź na moją skargę na tą sytuację i jeśli nie dadzą mi tego co nowemu klientowi to rezygnujemy z ich usług. :/

W końcu udało mi się poskanować zdjęcia co mi rodzice dali kiedyś bo tylko zawadzały – teraz muszę je posegregować i ponagrywać na płyty. Cały dzień mi pewnie na tym zejdzie bo to droga przez mękę takie nagrywanie 50 płyt. Ostatki urlopu w dupie :/

Monika sprawdziła ile zarabia kasjer w banku bo chciała aplikować do banku do pracy ale okazało się że miałaby jeszcze mniej kasy niż ma teraz więc znów nie ma sensu się w to bawić. :/

Byliśmy nawet w Sience Muzeum – i tutaj okazało się, że może i mają tam interesujące rzeczy i informacje, ale dla 15 latka lub tempego angola, a nie normalnej osoby. Tekiego bzdurnego muzeum to nie widziałem w życiu. Zbiór rupieci z historii świata. A informacje które tam pokazywali na komputerach to znam z podstawówki. Nawet pełen nadziei naładowałem baterię w aparacie i wyczyściłem kartę pamięci – nie było po co go wyciągać. Więc po chuj tam komu takie muzeum?! Kolejna strata czasu, ale przynajmniej ruszyliśmy się z domu. :/

Chcieliśmy wziąć odnowić moją umowę na telefon, ale musimy czekać na 29 kwietnia bo wcześniej nie da się, więc póki co chodziliśmy po salonach i pytaliśmy o wszystko. I jak zawsze chcieli nas wyjebać. Wyższy abonament o 10 funtów i 300 minut więcej ale po co mi to? Ja chcę tylko telefon. W chuja tną z nim jak mogą więc muszę poczekać do końca miesięca i jak się wkurwię to kupię go sobie na ebayu, a T-Mobile niech mnie pocałuje w d.... :/

W końcu ponagrywaliśmy dvd z wesela więc po powrocie do Polski zaczniemy je wysyłać ludziom. Teraz pozostało tylko kupić pudełka, koperty bąbelkowe, znaczki, wystać się w kolejce na poczcie... i będzie po sprawie. Kolejny dzień urlopu w dupie :/

Jeszcze dużo można by pisać o odniesionych przez urlop "sukcesach", ale po co się bardziej dobijać. Odpoczeliśmy od pracy i to chyba było najważniejsze. Teraz z pełnymi bateriami trzeba wrócić i zacząć wyprówać sobie żyły czekając na czerwiec i kolejny urlop – tym razem w Polsce... dentysta, wyrabianie dokumentów, zamawianie paczki do UK, odwiedzanie rodziny, opowiadanie jak to zajebiście jest w UK, i długa lista zakupów... Nic tylko odpoczywać :/

Urlop jeszcze się na dobre nie zaczął, a my już mamy swoje małe sukcesiki. Rejestracja u lekarza, nowy materac, zmieniony licznik prądu i wiele innych rzeczy z którymi zwlekaliśmy od dawna. Po urlopie będzie można zacząć nowy rozdział i spokojnie przygotowywać się do kolejnego urlopu. Tym razem w Polsce. 

No i w co ja będę śmieci wrzucać jak przestaną dawać reklamówki w marketach? Cała unia ma ponoć przestać ich używać. Coś to nie za dobrze mi się wydaje. Ja ich zawsze zamiast worków na śmieci używałem.

Dziś lajtowny dzionek powinien być bo mam meeting managerów więc godzina opierdalania wpadnie. Czasem zastanawiam się po co my tam chodzimy skoro i tak nic to nie zmienia.

W środę wielkie zakupy nas czekają bo mamy 15 % zniżki na kartę pracowniczą w pracy. Muszę listę zakupów przygotować bo jak Monika rzuci się w wir zakupów to znów wydamy ponad 100 £.

Jeszcze jutro i dzień wolnego. Zmarnujemy go pewnie na coś nie ważnego jak sprzątanie lub oglądanie tv. Powinienem się zabrać za ćwiczenie, a nie mam nawet ochoty podnieść sie ze stołka. Ale kupiłem sobie buty do biegania i może to mnie zdopinguje do działania. Małe kółeczko wokół ulicy, a potem do domu pomachać hantelkami. Pożyjemy zobaczymy. Byleby wytrwać do 13 kwietnia, a potem tydzień urlopu. Najlepiej z dala od Morrisona. Niech się wali pali ja tam nie jadę. 

Wiosna u nas na całego. Słonko świeci za oknem, a ja siedzę i się grzeję w nim przy stole. W końcu wolne, w końcu zdrowieję z zapalenia zatok i aft w astach. To były cholernie męczące ostatnie 2 tygodnie, jak nie więcej. Doszło do nas w końcu że kupić mieszkanie prawie na pewno nie uda nam się w tym roku. Ciągle coś zmieniają w bankach, a żeby dostać dobry kredyt to trzeba mieć 15% wpłaty własnej – czyli jakieś 30 tysięcy. Nie uda nam się to do końca roku. Szkoda bo blokuje nas to w jakichkolwiek działaniach. Miałem nadzieję, że Monika mogłaby wtedy przestać pracować w Morrisonie, a ja bym mógł w końcu odpocząć od całego świata we własnym ogródku. Zająć się w końcu sobą, mieć swój świat do którego po całym męczącym dniu chce się wracać. Tymczasem pozostanie nam nasz pokoik i dwóch współlokatorów. Na szczęście nie ma ich prawie w ogóle tutaj. Niby u siebie, ale jednak nie. Tylko tyle dobrze, że sami decydujemy o sobie i nie wpiernicza nam się nikt, jakby to pewnie miało miejsce w Polsce. Np. Mieszkając z mamą Moniki. Tutaj przynajmniej wciąż mamy realne szanse na coś swojego. W Polsce raczej moglibyśmy o tym zapomnieć. Do tego ja wciąż czekam na podwyżkę, a coś mi się wydaje, że sobie poczekam bo póki co kicha straszna się robi. Dopóki nie dostanę podwyżki, to nie weźmiemy kredytu. Kólko się zamyka. Ale za niedługo urlop kwietniowy i może wtedy będzie szansa troszkę odpocząć od szarej rzeczywistości. Opić moje 30te urodziny i przyjrzeć się swoim sukcesom i porażkom. Podobno przecież nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Mam w końcu mojego Mączka i dobrze nam razem. To chyba powinno przykryć wszystkie porażki.

W pracy już tak docisnęli śrubę, że zaczynają ludzie na siebie warczeć. To już nie jest to samo miejsce w którym ja zaczynałem pracować. Teraz to już jest obóz pracy z wiecznie niezadowolonymi szefami. Na szczęście ja mam ciągle dobre wyniki i nikt mi nie truje dupy o pierdpły. Ale i tak dostają mi się zjeby za nic, na zasadzie że się nawinąłem a trzeba się było wyładować na kimś. W takich sytuacjach się cieszę, że nie gadam wystarczająco dobrze po angielsku bo pewnie chlapnąłbym za dużo i skończyłaby się moja "kariera". Po ostatniej kłótni z kierowniczką personalnego doszedłem do 2 wniosków:

1 tracenie kontroli nad sobą uwłacza mojej godności osobistej

2 oni udają że płacą, to ja udaję że pracuje – jeżeli zaczynam się pocić w pracy to czas iść na kawę.

Cieżko jest, a każdy dzień jest bardziej żenujący od poprzedniego. Brak chęci do czegokolwiek i chyba tylko to, że jestem kierownikiem na dziale motywuje mnie do jakiejkolwiek pracy. Inaczej już bym pierdolił wszystko z góry na dół. Ceny rosną, paliwo drożeje, kredytu dać nie chcą... kicha na całego. Zawsze jednak w takich chwilach przypominamy sobie co by było gdybyśmy wrócili do Polski: auto z 15 letnie, cieżko z uzbieraniem na ubezpieczenie, praca za 1000zł, o kupnie mieszkania można zapomnieć... ale za to ma się z kim zapijać smutki, a tutaj tego bardzo brakuje...

Ja dalej czekam na podwyżkę, a nie zapowiada się żebym szybko ją dostał. Ciągle im kasy niby brakuje. Miałem mieć rozmowę z dyrem po pół roku od zostania kierownikiem, co by było pod koniec marca, ale dalej czekam. Pewnie będę czekać przez kolejnych parę miesięcy. Wkurwia się tylko człowiek na to wszystko. Mam przygotowany tekst do wpisania w moje papiery jeżeli nie dadzą mi tej obiecanej podwyżki, że jeżeli moja praca jest nie doceniana przez moją firmę to i ja przestaję się starać. Może wtedy pomyślą bo póki co mam 10 % wzrostu sprzedaży w porównaniu z zeszłym rokiem. Jak się postaram to mogę wyjść na minus. Zobaczymy wtedy co zrobią.

W końcu słonko przyświeca i można się wygrzać w aucie na lunchu. Można odpocząć od rybiej rzeczywistości. 17 stopni mamy. Już prawie lato – a my dalej w domu bez ogrodu i z opalania dupa. To nam chyba najbardziej doskwiera w Londynie. Masz wszystko poza prestrzenią. I wciąż kupujesz coś co ci pomoże przetrwać w 4 ścianach. A propos – wczoraj Monika w końcu dostała ebook readera. Teraz jest w 7 niebie bo oczy jej się tak nie męczą i może czytać tak dużo książek jak jej się uwidzi. Dawno nie widziałem jej tak szczęśliwej. I znów w Polsce byśmy sobie czegoś takiego nie kupili bo kilka stówek chyba by mi było szkoda wydać. A zabawka jest na prawdę świetna.

Zimno, ciemno, zimno. Bo to zimno chyba wkurza najbardziej. Czas leci, a my dalej w tym samym miejscu. Do pracy, do domu, piwko, spać. Wciąż marząc o swoim mieszkanku...